Koniec z moim biznesem! Naruszyłem w sposób nieświadomy cudzy wzór przemysłowy!

Taki telefon ostatnio dostałem…

Można by rzec: zaraz, zaraz… nie tak szybko…

Przede wszystkim należy pamiętać, że zgodnie z art. 105 ust. 4 – 5 ustawy prawo własności przemysłowej:

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego obejmuje każdy wzór, który na zorientowanym użytkowniku nie wywołuje odmiennego ogólnego wrażenia (…).

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie

Zatem, nim wpadniemy w panikę dokonajmy rzeczowej analizy czy faktycznie naruszyliśmy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

W celu dokonania analizy czy produkowane (bądź będące w zamiarze produkowania) nasze produkty naruszają wzory przemysłowe należące do osób trzecich należy skupić się na:

  1. analizie wzoru zgłoszonego do ochrony, czyli trzeba zobaczyć jak wygląda wzór, który rzekomo naruszam;
  2. całościowej analizie podobieństw obu wzorów (znalezienie podobnych elementów),
  3. całościowej analizie różnic obu wzorów (znalezienie różnych elementów),
  4. przy czym całościowa analiza z punktów 2 i 3 powinna być dokonana z punktu widzenia osoby używającej w sposób stały przedmiotów z danej grupy (tzw zorientowanego użytkownika) i zorientowanej w stanie ich wzornictwa (czyli jesli nie jesteś specjalistą – poszukaj go i spytaj)
  5. analizie ogólnego wrażenia jakie wywołują oba porównywane wzory;
  6. przy ocenie, czy porównywane przedmioty wywołują odmienne czy podobne ogólne wrażenie z punktu 5, należy brać pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru oraz trzeba uznać, że „zorientowany użytkownik” to osoba zorientowana praktycznie lub teoretycznie także w stanie wzornictwa w danej dziedzinie i zdolna odróżnić występujące wzory.

Pamiętajmy, że:

Przy określonym stanie wzornictwa i zakresu swobody twórczej zdarza się, że nawet niewielkie różnice świadczą o dużej inwencji twórczej i wywołują ogólne wrażenie odmienności u zorientowanego użytkownika (wyrok Sądu Najwyższego z 23.10.2007 r. II CSK 302/07).

Poprzedni wpis:

Następny wpis: