Pomysł na patent. Problem z poziomem wynalazczym

Ponownie wracam do wpisu dotyczącego cyklu: Pomysł na patent. Problem z poziomem wynalazczym. Kiedyś zajmowałem się tematem poziomu wynalazczego. Ponieważ ciągle otrzymuję pytania o to zagadnienia, postanowiłem wrócić ze starym wpisem i nowymi przykładami dla uzupełnienia.

Często na spotkaniach dotyczących patentu, klienci zadają mi pytanie:

czy ich rozwiązanie jest w ogóle „wynalazcze”, czyli czy posiada jakikolwiek poziom wynalazczy?

Poziom wynalazczy to obok nowości i przemysłowej stosowalności główna przesłanka uzyskania patentu.

Dla mnie samo określenie: poziom jest błędny. Wszak poziom to pewna stała (stała linia), a nie progresja. A przecież chodzi o coś zaskakującego i nieoczywistego.

Dlatego lepszym określeniem byłoby: krok wynalazczy! Myślę że takie określenie jest właściwsze i lepiej oddaje istotę. Krok to pewien ruch, to coś co idzie do przodu. Pomijam, oczywiście krok w tył :-)

Ale skoro Ustawodawca zadecydował, że ma być poziom, to niech będzie poziom…

Zatem, odpowiedź na postawione powyżej pytanie, podczas pierwszego zaznajomienia się z proponowanym rozwiązaniem jest zawsze trudna, bowiem brak jest obiektywnych, a w szczególności ustawowych kryteriów, które klarownie definiują poziom wynalazczy. Definicja z art. 26 Ustawy Prawo własności przemysłowej, określająca, że

Wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki, nie jest precyzyjna.

Zatem na pytanie: czy mój wynalazek posiada poziom wynalazczy? odpowiadam: muszę to dokładnie przeanalizować!

Jednak zawsze po takim spotkaniu pozostaje mi niedosyt, że nie powiedziałem jednego zdania, które powinno brzmieć, mniej więcej tak: proszę pamiętać, że patent nie musi być rewolucyjny!

Inaczej mówiąc, patent powinien zawierać pewien element zaskoczenia, ale zaskoczenie to nie musi mieć „charakteru szokowego”.

photo-1435459025078-9857f8933bc9

Jak to inaczej wytłumaczyć?

Warto w tym miejscu zacytować fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2008 r. (VI SA/Wa 1404/07):

Patent powinien być udzielony tylko na takie rozwiązanie techniczne, które reprezentuje kwalifikowany poziom wynalazczy. Nie oznacza to jednakże, iż przedmiotem patentu mogą być tylko wynalazki epokowe, rewolucjonizujące technikę. Wystarczające jest, aby wynalazek był czymś więcej, niż rutynową tylko wiedzą mechanika lub inżyniera. (…) Rozwiązanie jest patentowanym wynalazkiem o ile w obszarze technicznym jest przynajmniej jeden nowy nieoczywisty element.

Warto powyższe informacje szerzyć wśród przedsiębiorców, bowiem wskutek błędnej interpretacji poziomu wynalazczego, a często i zakorzenionych stereotypów wiele ciekawych rozwiązań ląduje w szufladzie.

Oto kilka przykładów rozwiązań, które pomimo faktu, że są nie są niezwykle skomplikowane to prawa wyłączne otrzymały.

Dlaczego?

No właśnie, wszak nie o prostotę tutaj chodzi lecz o ów poziom wynalazczy, o ten nowy nieoczywisty element

Przykład

Sofa posiada boki (1), mające kształt dwóch równoległych ramion połączonych jednym końcem ze sobą. Górne ramiona boków (1), stanowiące podłokietniki (2), połączone są z oparciem (5). Końce dolnych ramion (3) zamocowane są do podstawy (4), tworzącej przedłużenie tych ramion. W podstawie (4) między bokami (1) zamocowana jest rolka (10), która osadzona jest w otworze ramy (7) zamocowanej do siedziska (6).

Patent:  Sofa tapicerowana

sofkaInny przykład

Wynalazek rozwiązuje zagadnienie cięcia bezkrwawego, a także miniaturyzacji i lekkości noża. Sposób polega na tym, że w nożu wytwarza się falę giętną Lamba rozprzestrzeniającą się w kierunku ostrza i za pośrednictwem naprężeń mechanicznych prostopadłych do kierunku wgłębiania się ostrza noża, wytwarzanych przez tę falę giętną, rozsuwa się tkanki. Nóż akustyczny ma postać klina (5) ostro zakończonego. Do podstawy klina (5) przytwierdzona jest płytka przetwornika piezoelektrycznego (1) drgań poprzecznych prostopadłych do podstawy klina (5) poprzez jedną z elektrod (2), które to elektrody (2) naniesione są na obie powierzchnie płytki przetwornika (1).

Patent: Nóż akustyczny

Untitled 2

Inny przykład

Łopata turbiny wiatrowej z wewnętrznym przepływem powietrza charakteryzuje się tym, że niezależnie od profilu aerodynamicznego łopaty (1) w pobliżu jej przedniej i tylnej krawędzi w stosunku do kierunku ruchu, wykonane są otwory wylotowe (2, 3), przez które wydostaje się wprowadzone do wnętrza łopaty (1) powietrze. Kierunek wydostającego się z otworów (2, 3) powietrza jest równoległy do osi obrotu piasty turbiny wiatrowej i przy przedniej krawędzi łopaty (1), w otworze wylotowym (2), jest on zgodny z kierunkiem wiatru, a przy tylnej krawędzi łopaty (1) w otworze wylotowym (3), przeciwny do niego. Prędkość wydostającego się z otworów (2, 3) powietrza jest większa od prędkości wiatru.

Patent: Łopata turbiny wiatrowej

Untitled

Poprzedni wpis:

Następny wpis: