Wzór przemysłowy – najlepsza forma ochrony projektów z dziedziny mody

Kopiowanie cudzych projektów z dziedziny mody to codzienność. Większość kopiujących broni się stosując argumentację o „jedynie pewnej inspiracji…” lub też o „dozwolonym użytku”. Tymczasem w wielu przypadkach to już nie korzystanie z pewnej idei lecz wprost naśladownictwo cudzego projektu.

Warto więc w tym miejscu przypomnieć jakie możliwości prawne posiada projektant mody w aspekcie dochodzenia swoich praw.

Zatem co mamy i co możemy?

1. Prawo autorskie i prawa pokrewne

Tutaj ochrona naszego projektu modowego powstaje niejako samoczynnie. Nie trzeba go nigdzie zgłaszać i prowadzić postępowania rejestrowego.

Prawo autorskie nie wymaga spełnienia jakichkolwiek formalności dla możliwości korzystania z jego ochrony. Ochrona przysługuje twórcy z samego faktu stworzenia dzieła.

Prawo autorskie nie obejmuje ochroną nośników materialnych naszego projektu. Zatem nie ma znaczenia w tym względzie to czy nasz strój został wykonany ze srebra.

2. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

Czynem nieuczciwej konkurencji jest naśladowanie gotowego produktu, polegające na tym, że za pomocą technicznych środków reprodukcji jest kopiowana zewnętrzna postać produktu, jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu.

Kopiowanie zewnętrznej postaci produktu oznacza iż działanie takie ma za przedmiot tylko postać produktu, czyli jego wygląd, a zatem te cechy produktu, które są dostępne percepcji za pomocą zmysłu wzroku.

Termin „naśladowanie” w języku potocznym, a także w języku prawniczym, funkcjonuje jako termin zbiorczy obejmujący zarówno ręczne kopiowanie (imitację) cudzych produktów, jak i ich odtwarzanie (reprodukcję), które wymaga na ogół pewnego własnego, samodzielnego wysiłku skierowanego na osiągnięcie analogicznego rezultatu technicznego w postaci wytworzenia produktu takiego samego jak naśladowany wzorzec. Tak: M. Poźniak-Niedzielska, , Naśladownictwo cudzych produktów.

Z ustawy tej projektant może skorzystać powołując się na nią w tzw piśmie ostrzegawczym, wzywającym do zaprzestania naruszania prawa i bezpośrednio już w procesie.

photo-1416339698674-4f118dd3388b

By Jeff Sheldon

3. Wzór przemysłowy

Zdecydowanie najlepsza forma ochrony. Relatywnie tania i relatywnie skuteczna.

Zatem słów kilka o ochronie w tej materii.

Według art. 3 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych (wzorów chronionych na terenie Unii Europejskiej) definicja wzoru jest dość klarowna:

(…) oznacza postać całego lub części produktu, wynikającą w szczególności z cech linii, konturów, kolorystyki, kształtu, tekstury i/lub materiałów samego produktu i/lub jego ornamentacji.

Podobnie polska Ustawa Prawo własności przemysłowej definiuje wzór przemysłowy:

(…) nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

Generalnie owym wytworem/produktem może być:

(…) każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych.

Natomiast pojęcie postaci niekiedy określane jest także jako wygląd, czyli uzewnętrznione, postrzegalne właściwości produktu.

Jak łatwo więc zauważyć przedmiotem wzoru przemysłowego tym może być także strój czy inny projekt modowy.

Mamy trzy drogi ochrony projektu modowego jako wzoru przemysłowego:

  • Zgłoszenie projektu do Urzędu Patentowego RP – efekt: ochrona w Polsce.
  • Zgłoszenie projektu do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante – efekt: ochrona w krajach unijnych.
  • Zgłoszenie do wybranego kraju – efekt: ochrona w wybranym kraju.

A oto przykłady chronionych wzorów przemysłowych w Unii Europejskiej dotyczących mody:

strój 1
strój 2
SPODNIE-001

Poprzedni wpis:

Następny wpis: